xa0xa0یاران شنیدهام که بیابان گرفتهاندبیطاقت از ملامت خلق و جفای روزگارمن ره نمیبرم مگر آن جا که کوی دوستxa0من سر نمینهم مگر آن جا که پایxa0دوستxa0گفتی هوای باغ در ایام گل خوشستxa0ما را به در نمیرود از سر هوای دوست

سلام ...... xa0

هرچه که میگذرد xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 فقط درد است و بست زمان کوتاست xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 رمانی چند سطر گویای احوال نست چه کنم این درد از ازل بوده ست xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 درد...

بشنو از نی که حکایت میکند.....

اینم سفارشیت

xa0 باز هم بوی باران... بوی دنیای گریان... بوی اسپندِ بِریان... بوی شب های هجران... بوی گل های بی جان... . . باز هم رنگ لاله... رنگ رُز های عاشق... رنگ چشمانِ به راه... رنگ شب های سااااابق... xa0